فارکس فکتوری

اولین دوره جامع تجارت بین الملل

قوانین و معاهدات بین المللی و داخلی در زمینه حقوق مالکیت فکری

از دو قرن پیش تمایل کشورها برای متحدالشکل کردن قوانین داخلی و بین المللی در زمینه حمایت از مقولات مربوط به مالکیت فکری افزایش یافت و این مسئله را می توان نتیجه شکست نمایشگاه بین الملی اختراعات و ابداعات وین 1873 دانست، به علت عدم حمایت کافی از اختراعات خارجی ارائه شده در نمایشگاه، مهمانان خارجی تمایل به نمایش محصولات خود نشان ندادند، و با وجودی که اغلب کشورها تمایل بسیاری برای انتقال فناوری های جدید داشتند، عملا نمایشگاه اختراعات وین با شکست مواجه شد. به دنبال کنگره ای که در پی نمایشگاه در وین برگزار شد، کنگره دیگری در پاریس در 1878 برگزار گردید و پیش نویسی را تهیه کرد که پیشنهاد نمود اتحادیه های بین المللی برای حمایت از مالکیت صنعتی تشکیل شود، این پیشنهاد به همراه تعدادی دعوت نامه از سوی دولت فرانسه برای کشورهای شرکت کننده در کنگره پاریس ارسال شد، در سال 1883 کنفرانس دیگری در پاریس برگزار شد که منجر به پذیرش نهایی و امضای کنوانسیون پاریس شد. و این سرآغاز تدوین مقررات بین المللی در حوزه مالکیت فکری شد. مقررات و قواعد بین المللی تنها برای کشورهایی الزام آور است که به این کنوانسیون ها پیوسته اند. در ادامه به عناوین و زمان ایجاد معاهدات بین المللی مرتبط با مالکیت فکری به تفکیک اشاره شده است که برخی از مهم ترین و موثرترین آنها تشریح می شوند:

کنوانسیون برن (Bern Convention) برای حمایت از آثار ادبی و هنری در سال 1886 در برن سوئیس ایجاد شد و هدف آن ارائه استانداردهای حمایت از آثار ادبی و هنری می باشد. در مورد آثار، حمایت باید شامل هرگونه محصول ادبی، علمی و هنری صرف نظر از شکل یا نحوه ارائه آن باشد. بر اساس کنوانسیون برن حقوق زیر از حقوق انحصاری مولف هستند: حق ترجمه، اقتباس و تنظیم اثر، اجرای عمومی، قرائت عمومی، عرضه عمومی، پخش رادیو تلویزیونی، حق تکثیر و حق استفاده از اثر برای تولید یک اثر سمعی بصری.

مدت حمایت از آثار بر اساس این کنوانسیون نیز به این ترتیب است که تا 50 سال بعد از مرگ مولف اثر مورد حمایت قرار دارد و برای آثاری که پدیدآورنده آن مشخص نیست 50 سال از در معرض دسترس عموم قرار گرفتن می باشد. برای آثار عکاسی و هنرهای کاربردی این مدت 25 است. ایران تاکنون به این کنوانسیون نپیوسته است.

کنوانسیون رم (Rome Convention) برای حمایت از اجراکنندگان، تولیدکنندگان آثار صوتی و سازمان های پخش رادیو تلویزیونی در سال1961 منعقد شد. هدف این کنوانسیون، حمایت از آثار و برنامه های اجرا-کنندگان، تولید کنندگان آثار صوتی و سازمان های پخش رادیو تلویزیونی است. این کنوانسیون یک دوره 20 ساله حمایت را برای افراد فوق نسبت به ضبط، اجرا و پخش رادیو تلویزیونی ارائه می کند و صرفا کشورهایی می توانند در این کنوانسیون عضو شوند که پیش از این به کنوانسیون برن پیوسته باشند.

کنوانسیون پاریس (Paris Convention) در حوزه مالکیت صنعتی و در سال 1883 توسط یازده کشور پیشرفته آن زمان در پاریس به امضا و توافق کشورها رسید. هم اکنون این کنوانسیون بیش از 180 عضو دارد که ایران هم در سال 1337 مفاد این کنوانسیون را پذیرفت. این کنوانسیون به اکثر مصادیق مالکیت صنعتی از جمله حق اختراع، علایم تجاری، طرح های صنعتی مدل های مصرفی و نشان مبدا جغرافیایی مربوط می شود. هدف کنوانسیون پاریس ایجاد نظامی برای مخترعین است تا بتواند از اختراع آنها در سطح بین المللی حمایت کند. در مفاد این کنوانسیون اشاره دارد که بر طبق «اصل رفتار ملی»، در ثبت مالکیت فکری و نیز اقامه دعوا هیچ تفاوتی بین شهروندان کشورهای عضو وجود نداشته و در دادگاه ها برخورد یکسانی بین مخترعین کشورهای عضو به عمل خواهد آمد.

کنوانسیون پاریس در سال 1883 منعقد شد و بعدا در بروکسل (1900)، واشنگتن (1911)، لاهه (1925)، لندن (1934)، لیسبون (1958) و استکهلم (1967) مورد بازنگری قرار گرفت. کنوانسیون پاریس در سال 1979 اصلاح شد.

filereader.php?p1=main_6472cd8031f84a173

با توجه به «اصل قلمروی سرزمینی» بودن در ثبت اختراعات، مخترع بایستی اختراعات خود را در کشورهایی که در آن مشتری و یا رقیب جدی وجود دارد، ثبت نماید. از این رو با ثبت اختراع در یک کشور، آن اختراع فقط در کشور محل ثبت مورد حمایت قرار گرفته و در دیگر کشورها هیچ تضمینی برای عدم کپی برداری از آن وجود ندارد. در اولین دوره جامع تجارت بین الملل این بین، معاهده همکاری ثبت اختراع (Patent Cooperation Treaty or PCT) این امکان را برای مخترع کشورهای عضو فراهم می آورد که درخواست فقط یک اظهارنامه یا تقاضانامه «بین المللی»، با یک زبان مشترک و به طور هم زمان برای تشکیل پرونده ثبت اختراع در تعداد زیادی از کشورها اقدام نماید. لازم به ذکر است که حق تقدم مخترع بر اساس این معاهده 30 ماه بوده و مخترع در این فاصله بخوبی می تواند در اقدامات بازاریابی اختراع خود تلاش نماید. این معاهده در سال 1970 منعقد شد و در سال های 1979 و 1984 اصلاح گردید و هم اکنون 145 کشور عضو این معاهده می باشند. همچنین ایران در چند سال اخیر عضویت معاهده را پذیرفته است ولی به دلیل آماده نبودن زیرساخت ها و بسترهای اجرایی آن، هنوز اجرایی نشده است.

از دهه 1970 ، با توجه به نقایص کنوانسیون ها و موافقت نامه های قبلی و عدم وجود یک ساز و کار اجرایی موثر در آنها باعث مطرح شدن حقوق مالکیت فکری از سوی کشور های توسعه یافته در مذاکرات دور اروگوئه در قالب موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت «گات» شد که سر انجام به تصویب «موافقت نامه جنبه های تجاری مالکیت فکری»، تریپس (Trips) منجر گردید. اجرای این موافقت نامه از سال 1995 آغاز شده است.

موافقت نامه جنبه های تجاری مالکیت فکری (تریپس) یکی از اجزای تفکیک ناپذیر سند نهایی دور اروگوئه (Uruguay Round) و یکی از سه رکن موافقت نامه های سازمان جهانی تجارت (WTO) (شامل موافقت نامه های مربوط به تجارت کالا، خدمات و مالکیت فکری) است. این موافقت نامه جامع ترین سند بین المللی در مورد حقوق مالکیت فکری است و حوزه هایی مثل حق مولف (کپی رایت) و حقوق جانبی، علایم تجاری، علایم جغرافیایی، طرح های صنعتی، حق اختراع، طرح های ساخت مدارهای یکپارچه و اسرار تجاری را در بر می گیرد.

دیگر معاهدات بین المللی در حمایت از مالکیت صنعتی عبارتند از: موافقتنامه مادرید برای مقابله با علائم مبدا تقلبی یا گمراه کننده در مورد کالاها (1891)، موافقت نامه مادرید درباره ثبت بین المللی علایم (1891)، موافقت نامه لاهه درباره سپرده گذاری بین المللی طرح های صنعتی (1925)، موافقت نامه لیسبون برای حمایت از علائم منبع و ثبت بین المللی آنها (1958)، موافقت نامه نیس درباره طبقه بندی بین المللی کالاها و خدمات برای ثبت علائم (1957)، موافقت نامه لوکارنو درباره طبقه بندی بین المللی طرح های صنعتی (1968)، موافقت نامه وین درباره طبقه بندی بین المللی عناصر تصویری علائم (1973)، معاهده قانون علائم تجاری (TLT) (1994)، موافقت نامه استراسبورگ درباره طبقه بندی بین المللی حق اختراع (1971)، معاهده بوداپست درباره شناسایی بین المللی سپرده گذاری میکرو ارگانیسم ها در رابطه با حق اختراع (1977).

در قانون گذاری داخلی در ایران، اولین قانون مربوط به مالکیت صنعتی در سال 1304 تصویب شد، در سال 1310 قانون مربوط به ثبت علائم و اختراعات در 51 ماده به تصویب مجلس وقت رسید. قانون ثبت اختراعات، علائم تجاری و طرح های صنعتی در آخرین روزهای سال 1386 از تصویب مجلس شورای اسلامی گذشت و بعد از پنج سال اجرای آزمایشی در شرف بازنگری قرار خواهد گرفت، مهجورترین حق از میان حقوق مالکیت فکر ی در ایران مربوط به حقوق مالکیت ادبی و هنری است در سال 1346 وزارت فرهنگ و هنر وقت لایحۀ حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان را تهیه و در آبان ماه 1347 تقدیم مجلس کرد که در سال 1348 به تصویب شورای ملی رسید. این قانون از هر جهت جدید و مترقی بود.

قانون حمایت از حقوق پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای، در سال 1379 توسط مجلس به تصویب رسید. که حقوق پدیدآورندگان به مدت 30 سال حمایت می شود. در سال 1383 هم مجلس شورای اسلامی قانون مربوط به حمایت از نشانه های جغرافیایی را تصویب کرد.

در عرصه بین المللی، ایران در سال 1337 به کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی پیوست و در سال 1377 آخرین اصلاحات آن را پذیرفت، در سال 1380 اساسنامه سازمان جهانی مالکیت فکری را پذیرفت و عضو این سازمان شد، در سال 1382 به موافقت نامه و پروتکل مادرید در رابطه با ثبت بین المللی علائم تجاری و در سال 1383 موافقتنامه مادرید در مورد جلوگیری از نصب نشانه های منبع غیرواقعی یا گمراه کننده بر روی کالا و همچنین موافقت نامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبدا و ثبت بین المللی آنها ملحق شد. بصورت خلاصه تاریخ نگار مالکیت فکری در ایران به شرح ذیل می باشد:

1310- تصویب قانون اختراعات و حمایت از اختراع و علائم تجاری در ایران و نسخ قانون سال1304 (بر اساس این قانون ثبت علائم و اعطای گواهینامه اختراع به وزارت دادگستری محول شد.)

1352- تغییر نام اداره کل ثبت اسناد و املاک به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و همچنین تغییر نام اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی به اداره کل ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی

ریشه سازمان جهانی مالکیت فکری(World Intellectual Property Organization or WIPO) به سال 1883 یعنی زمانیکه یوهانس برامز سومین سمفونی خود را می ساخت، رابرت لویس استیونسون "جزیره گنج" را می نوشت و جان و امیلی روبلینگ ساخت پل بروکلین نیویورک را تکمیل می کردند بر می گردد.

filereader.php?p1=main_c477a3c46de7ea980

همانطور که بیان شد کنوانسیون پاریس برای حمایت از حقوق مالکیت فکری در سال ماه مارس 1883 در پاریس به امضا رسید. این کنوانسیون در سال 1884 با 14 کشور عضو و با تاسیس یک دفتر بین الملی (International Bureau) جهت انجام وظایف اداری، به اجرا در آمد. در سپتامبر 1886 برای حمایت از مالکیت آثار ادبی و هنری، کنوانسیون برن به تصویب رسید. مشابه با کنوانسیون پاریس، دفتر بین الملی مربوط به کنوانسیون برن نیز تاسیس شد. در سال 1893 دو دفتر کوچک مذکور در هم ادغام شد و یک سازمان بین الملی به نام دفتر بین‌المللی برای حمایت از مالکیت فکری یا BIRPIبوجود آمد. مقر این سازمان کوچک در برن کشور سوئیس واقع شده بود. در سال 1960، این سازمان از برن به ژنو منتقل شد تا به سایر سازمان های بین الملی در اولین دوره جامع تجارت بین الملل این شهر نزدیک تر باشد. یک دهه بعد یعنی در سال 1970 به دنبال اجرای کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری، با انجام اصلاحات ساختاری و اداری، BIRPI به وایپو تبدیل شد. اندکی بعد در سال 1974، وایپو به اولین دوره جامع تجارت بین الملل یکی از سازمان های تخصصی سازمان ملل تبدیل شد. هم اکنون 185 کشور در این سازمان عضویت دارند.

سازمان جهانی مالکیت فکری، دو هدف اصلی را دنبال می کند: هدف اول ارتقای حمایت از مالکیت فکری در سراسر جهان از طریق همکاری بین دولت ها و در صورت لزوم با همکاری سایر سازمان های بین المللی است و هدف دوم وایپو ایجاد همکاری اداری بین اتحادیه های تاسیس شده به وسیله معاهدات تحت نظر وایپو است. به جز موافقت نامه تریپس، وایپو کلیه کنوانسیون هایی را که به آنها اشاره شد در بر می گیرد.

وایپو برای تحقق اهدافش، علاوه بر انجام وظایف اداری اتحادیه های مذکور این اقدامات را نیز انجام می دهد: اقدامات تجویزی یا هنجار آفرینی از طریق وضع استانداردهایی برای حمایت از مالکیت فکری، اجرای برنامه-های اعطای کمک های فنی و حقوقی به کشورها در زمینه مالکیت فکری، اقدامات مربوط به طبقه بندی و یکسان سازی بین المللی در زمینه مستندسازی حق اختراع، علائم تجاری و طرح های صنعتی، اقدامات ثبتی نظیر ارائه خدمات مربوط به تقاضانامه های ثبت اختراع، علائم تجاری و طرح های صنعتی.

وایپو از طریق سه رکن مجمع عمومی (WIPO General Assembly)، کنفرانس (WIPO Conference) و کمیته هماهنگی (WIPO Coordination Committee) به وظایف و برنامه های خود عمل می کند. و منابع مالی خود را از طریق دریافت حق عضویت اعضا و نیز دریافت وجوه پرداختی توسط اشخاص خصوصی که از خدمات ثبتی وایپو بهره می برند تامین می کند. مقر اصلی سازمان مالکیت فکری در شهر ژنو قرار دارد، وایپو در مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک نیز یک دفتر دارد. با تصویب مجلس شورای اسلامی، ایران از سال 1380 به عضویت این سازمان بین المللی اولین دوره جامع تجارت بین الملل اولین دوره جامع تجارت بین الملل درآمده است.

تصویب کنوانسیون پاریس در سال 1883، سرآغاز تدوین مقررات بین المللی در حوزه مالکیت فکری شد. این کنوانسیون به اکثر مصادیق مالکیت صنعتی از جمله حق اختراع، علایم تجاری، طرح های صنعتی مدل های مصرفی و نشان مبدا جغرافیایی مربوط می شود. هدف کنوانسیون پاریس ایجاد نظامی برای مخترعین است تا بتواند از اختراع آنها در سطح بین المللی حمایت کند. برای حمایت از حقوق مالکیت صنعتی، علاوه بر کنوانسیون پاریس، معاهده همکاری ثبت اختراع در سال 1970 و موافقت نامه جنبه های تجاری حقوق مالکیت فکری یا تریپس و سایر معاهدات بین الملی منعقد شد. همچنین کنوانسیون برن در سال 1886 و کنوانسیون رم در سال 1961 برای حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری به امضا رسید. هدف از کنوانسیون برن ارائه استانداردهای حمایت از آثار ادبی و هنری می باشد. با ادغام دفاتر کنوانسیون پاریس و برن در سال 1893، یک سازمان بین الملی به نام دفتر بین‌المللی برای حمایت از مالکیت فکری یا BIRPI بوجود آمد. سرانجام در سال 1970، با انجام اصلاحات ساختاری و اداری، BIRPI به سازمان جهانی مالکیت فکری تبدیل شد. اندکی بعد در سال 1974، وایپو به یکی از سازمان های تخصصی سازمان ملل تبدیل شد. سازمان جهانی مالکیت فکری به دنبال ارتقای حمایت از مالکیت فکری در سراسر جهان از طریق همکاری بین دولت ها و در صورت لزوم با همکاری سایر سازمان های بین المللی و ایجاد همکاری اداری بین اتحادیه های تاسیس شده به وسیله معاهدات تحت نظر وایپو است. در کشور ایران نیز، با تصویب قانون مربوط به مالکیت صنعتی در سال 1304، قانونگذاری در زمینه مالکیت فکری آغاز شد. بطوریکه در سال های بعد قوانینی در زمینه سایر مقوله های مالکیت فکری به تصویب رسید. همچنین ایران به کنوانسیون پاریس پیوسته است و از اعضای سازمان جهانی مالکیت فکری می باشد.

افزایش نمایشگاه‌های بین المللی ـ بازرگانی در سراسر کشور از نتایج برجام است

رئیس هیات مدیره و مدیرعامل شرکت سهامی نمایشگاه های جمهوری اسلامی ایران، افزایش نمایشگاه های بین المللی ـ بازرگانی در سراسر کشور را از نتایج برجام بر صنعت نمایشگاهی عنوان کرد.

به گزارش گروه اقتصادی آنا از روابط عمومی شرکت سهامی نمایشگاه های ایران،‌ حسین اسفهبدی درباره تاثیر برجام بر صنعت نمایشگاهی، افزود: پایان موفقیت آمیز مذاکرات هسته ای و اجرای برجام در همه بخش های اقتصادی کشور به ویژه بخش تجارت خارجی به تدریج اثرات مثبت خود را آشکار خواهد کرد.

وی با اشاره به ظرفیت های جمهوری اسلامی ایران، گفت: کشور ما به سبب برخورداری از ذخایرعظیم نفت و گاز، معادن گوناگون و موقعیت خاص جغرافیایی (همسایه بودن با 15 کشور و گذرگاه مهم برای ترانزیت کالا) امکانات وسیعی برای جذب سرمایه گذاریهای خارجی، توسعه تجارت و گسترش توریسم دارد.

رئیس هیات مدیره نمایشگاه ها خاطرنشان کرد: نمایشگاه های بین المللی که در کشور برگزار می شود علاوه برآنکه می تواند توانمندیهای عظیم اقتصادی کشور به ویژه در بخش صادرات کالا و خدمات را به معرض نمایش قراردهد مکان مناسبی برای معرفی ماشین آلات صنعتی، فناوریهای پیشرفته و کالاها و خدمات کشورهایی است که علاقه مندند مناسبات اقتصادی و تجاری خود را با جمهوری اسلامی ایران گسترش دهند.

به گفته وی لغو تحریم‌های ظالمانه قدرت‌های بزرگ و آزادشدن ذخایر ارزی بلوک شده ایران در بانک های خارج و برقراری مجدد ارتباط شبکه بانکی ایران با سوئیفت، بسیاری از کشورهای اروپایی، آسیایی، آمریکای لاتین و حتی قاره آفریقا را ترغیب کرده است که ضمن اعزام هیات‌های اقتصادی و بازرگانی خو به ایران، تمایل نسبت به حضور خود در نمایشگاه‌های بین المللی کشورما و در مواردی برپایی نمایشگاه های اختصاصی محصولات و خدمات خود در سایت نمایشگاهی تهران و سایر استانهای کشور نشان دهند.

اسفهبدی تصریح کرد: با وجود شرایط مساعدی که برای توسعه همه جانبه تجارت خارجی کشور در دوره ی پسا تحریم ایجاد شده است شاهد افزایش تعداد نمایشگاههای بین المللی - بازرگانی در سراسر کشور هستیم.

مدیرعامل شرکت سهامی نمایشگاه ها بیان داشت: بخش قابل ملاحظه ای از این نمایشگاه ها به ویژه در دو سه سال اخیر و سال های آینده با نمایشگاه های سنتی متفاوت خواهند بود.

وی اظهارداشت: نیاز کشور به دستیابی به فناوری اولین دوره جامع تجارت بین الملل های پیشرفته و آگاهی متخصصان ما از تحولاتی که در این زمینه در دنیا اتفاق افتاده است سبب شده که برپایی نمایشگاه هایی، نظیر زیست فناوری، صنایع مخابرات و اطلاع رسانی ( تلکام )، فناوری نانو، فناوری و نوآوری، ایمنی و محیط زیست، تکنولوژی های نوین ساختمانی، انرژی های نو، تجهیزات مهندسی، پتروشیمی و نظایر آن در کانون توجه دارندگان سایتهای نمایشگاهی در دوران پسا تحریم قرار گیرد.

اسفهبدی با تاکید بر اینکه صنعت نمایشگاهی در کشور در در دوران پس از برجام متحول شده، گفت: بسیاری از محدودیت های مرتبط با تعامل فعال جامعه بین المللی و توسعه تجارت ایران از میان برداشته شده است و روند جدید توسعه و تحول کیفی در این حوزه آغاز شده است.

وی اظهارداشت: صنعت نمایشگاهی به عنوان مهمترین ابزار بازاریابی برای توسعه صادرات و یکی از اهرم های عظیم موفقیت اقتصاد مقاومتی در بخش افزایش درآمدهای ارزی کشور و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی به حمایت قاطع نیازمند است. دارندگان سایتهای نمایشگاهی کشور صرفاً نمی توانند با افزایش هزینه اجاره سالنهای نمایشگاهی به عنوان تنها منبع درآمد خود موجبات تقویت صنعت نمایشگاهی در کشور و رشد کیفی و روزآمد کردن تأسیسات آن فراهم نمایند.

به گفته مدیرعامل شرکت سهامی نمایشگاه ها، ایجاد بسته حمایتی ویژه برای تقویت صنعت نمایشگاهی و به رسمیت شناختن نمایشگاه ها به عنوان یک صنعت پیشتاز در عرضه معرفی توانمندی های صنعتی و تجاری کشور، در دوران پس از برجام اهمیت زیادی دارد.

وی بیان کرد: شرکت سهامی نمایشگاههای بین المللی به عنوان نهادی که نیم قرن در خدمت تجارت و صنعت کشور بوده و گنجینه ای از تجربیات و مهارت را کسب کرده است در دوران پس از برجام این آمادگی را دارد که از همه توان خود برای کمک به تحقق اهداف کلی خط مشیهای اقتصاد مقاومتی در بخش تجارت استفاده کند.

اولین دوره جامع تجارت بین الملل

مرکز آموزش تخصصی بیمه رازی مجری دوره های علمی کاربردی موفق به اخذ اولین دوره جامع تجارت بین الملل مجوزدوره زبان انگلیسی شد

عصر اعتبار- مرکز آموزش تخصصی بیمه رازی به عنوان اولین بیمه خصوصی دارنده مجوز رسمی برگزاری دوره های دانشگاه جامع علمی کاربردی موفق به اخذ مجوز رسمی دوره های زبان انگلیسی در ۱۲ ترم از شورای برنامه ریزی درسی دانشگاه جامع علمی کاربردی شد.

مرکز آموزش تخصصی بیمه رازی مجری دوره های علمی کاربردی موفق به اخذ مجوزدوره زبان انگلیسی شد

به گزارش پایگاه خبری «عصر اعتبار»، سخنگوی واحد آموزش بیمه رازی گفت: ایجاد ارتباط و تعامل قوی و ارگانیک با مراکز بین المللی جهت راهبرد فنی صنعت بیمه، ارتقای علمی ، فنی و فرهنگی در قالب برگزاری دوره های آموزشی برای کارکنان صنعت بیمه، ایجاد بستر مناسب جهت شکوفا شدن، اندیشه های اسلامی خدمت به جامعه و همگام شدن با صنعت بیمه در سطح بین المللی جهت پیشبرد اهداف عالیه بیمه رازی از اهداف و ضرورت های این دوره ها می باشد و شایستگی ها و مهارت ها­ی قابل انتظار پس از گذراندن دوره ها نیز مواردی از جمله نمایندگی بیمه وارتباط بین المللی، کاردان خدمات بیمه بین المللی ( متصدی بازاریابی و فروش بیمه )، متصدی بازاریابی فنی و صدور بیمه بین المللی، متصدی خسارت بیمه بین المللی، توانایی شرکت در آزمون های بین المللی زبان های خارجی ازجمله:
(IELTS= International English Language Testing System و تافل (PBT) اولین دوره جامع تجارت بین الملل و . در نظر گرفته شده است.
گفتنی است شرکت بیمه رازی با گسترش بیش از 2000نمایندگی با میزان پراکندگی جغرافیایی بالا و همچنین 39شعبه در سراسر کشور و تحت پوشش قراردادن نیروی انسانی بالغ بر 5000 نفر رسالت سنگینی در امر آموزش تخصصی و فنی رشته های بیمه ای مورد نظر این صنعت داشته به همین منظور تشکیلات آموزشی کلاسیک با استانداردهای معین و تعریف شده را در دستور کار خود قرار داده و به حول و قوه الهی و مدیریت کلان این شرکت در این موضوع اهتمام دارد .

mana.ir

شتاب واردات چین از کشورهای عضو یک کمربند، یک جاده

واردات چین از کشور‌های عضو یک کمربند، یک جاده از صادرات سال ۲۰۱۷ میلادی و برای نخستین بار با سرعت بیشتری در حال پیشروی است.

به گزارش گروه بین الملل مانا و به نقل از مرکز دولتی اطلاعات چین، ارزش واردات چین از کشور‌های یک کمربند، یک جاده در سال گذشته میلادی به ۶۶۶ میلیارد دلار رسید و رشد ۲۰ درصدی را در مقایسه با سال ۲۰۱۶ و ۳۰ درصدی را در مقایسه با ارزش مجموع واردات تجربه کرد. میزان صادرات چین به کشور‌های عضو نیز به ۷۷۴.۲۶ میلیارد دلار رسید و رشد ۸.۵ درصدی را پشت سر گذاشت.
بر اساس این گزارش، تجارت ترکیبی چین با کشور‌های عضو یک کمربند، یک جاده به یک تریلیارد و ۴۴۰ میلیارد دلار رسید و در مقایسه با سال گذشته ۱۳.۴ درصد افزایش یافت که در مقایسه با رشد مجموع ۵.۹ درصدی تجارت چین به تنهایی سرعت بیشتری داشته است.
این گزارش ضمن اشاره به تجارت چین با کشور‌های آسیای مرکزی ادامه داد: این تجارت در سریع‌ترین حالت ممکن شاهد رشد بود و پس از آن تجارت بین چین و کشور‌های اروپای شرقی نیز رشد را تجربه کردند. کره جنوبی، ویتنام، مالزی، هند و روسیه نیز در لیست ۱۰ شریک تجاری برتر چین هستند که حدود ۷۰ درصد از تجارت چین با کشور‌های عضو یک کمربند، یک جاده را به خود اختصاص می‌دهند.
چین اساسا قطعات الکترونیکی و مکانیکی را به کشور‌های عضو یک کمربند، یک جاده می‌فروشد و همین محصولات را نیز به همراه سوخت فسیلی از کشور‌های عضو خریداری می‌کند.
مرکز دولتی اطلاعات چین در ادامه گفت: سرمایه گذاری چین در کشور‌های عضو یک کمربند، یک جاده تا سال ۲۰۳۰ میلادی به ۳۰۰ میلیارد دلار خواهد رسید که خبر از افزایش دو برابری آن در مقایسه با حال حاضر می‌دهد. این اقدام، جریان رشد سرمایه گذاری مستقیم خارجی چین را افزایش داده است که پس از آمریکا دومین کشور بزرگ جهان بین کشور‌های سرمایه گذار در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ میلادی به حساب می‌آید. به گونه‌ای که میزان سرمایه اولین دوره جامع تجارت بین الملل گذاری مستقیم خارجی چین در سال ۲۰۱۶ میلادی به ۱۲۹.۴ میلیارد دلار رسید که افزایش ۱۲ درصدی را در مقایسه با سال گذشته نشان می‌دهد.
این گزارش در پایان نوشت: شبکه متقاطع منطقه‌ای ریلی، پروژه‌های خط لوله و بندری نیز در حال شکل گیری است. به عنوان مثال، خط ریلی چین-اروپا از ژوئن سال گذشته میلادی اپراتوری چهار هزار قطار را با هدف پوشش خدمات در ۲۷ شهر و در ۲۱ استان چین و ۲۹ شهر در ۱۱ کشور اروپا بر عهده دارد. حدس و گمان‌ها نیز خبر از سرمایه گذاری حداقلی ۲۰ میلیارد دلاری چین در بنادر و ترمینال‌ها طی دو سال گذشته می‌دهد.

سامانه جامع تجارت، بگیر و ببند‌ها را از بین می‌برد؟

المیرا شریفی مقدم در توییتر خود نوشت:این هفته دو میلیون بسته پوشک یک انبار احتکار در بازار توزیع میشود. پرونده گرانفروشی برند معروف پوشک دردست بررسی است.

گروه بازرگانی بازار نیوز : با توجه به فعالیت فعالان سیاسی، اقتصادی و رسانه ای در شبکه های اجتماعی،بازار نیوز به صورت روزانه مواضع کاربران این شبکه اجتماعی را منتشر خواهد کرد:

المیرا شریفی مقدم توییت‌های زیر را در صفحه‌ی خود منتشر کرد:

راه اندازی کامل سامانه جامع تجارت الکترونیک و اتصال همه سامانه های مربوط ، در کاهش تخلفات موثره. تمام بگیر و ببندها از بین میره.

سامانه جامع تجارت، بگیر و ببند‌ها را از بین می‌برد؟

این هفته دو میلیون بسته پوشک یک انبار احتکار در بازار توزیع میشود. پرونده گرانفروشی برند معروف پوشک دردست بررسی است.

سامانه جامع تجارت، بگیر و ببند‌ها را از بین می‌برد؟

سخنگوی تعزیرات:”افزایش قیمت لبنیات تخلف است. احکام جریمه صادر شده اما هنوز قطعی نشده است.” برای چندمین بار جریمه میشن اما دوباره مرتکب تخلف! بازدارنده نیست و دربرابر سود کلان گرانفروشی، ناچیز!

سامانه جامع تجارت، بگیر و ببند‌ها را از بین می‌برد؟

لزوم بازنگری درمجازات گرانفروشی و احتکار

قانون مربوط به سالها پیشه وبازدارنده نیست.پرونده تخلف برندهای معروف بازار بویژه لبنیات به جریمه ختم شده، چندهفته بعد تخلف بزرگتری مرتکب شده اند! انبار احتکار پلمپ و حکم صادر شده،سازمان حمایت در قیمتگذاری مناسب وتوزیع تعلل میکنه!

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا